«ΔΙΕΕΞΟΔΟΣ» για ποιόν;

image

 

Την Κυριακή 3/7 πραγματοποιήθηκε στο άλσος Θησείου ανοικτή εκδήλωση/ιδρυτική συνέλευση με σκοπό την ίδρυση φορέα με το όνομα «ΔΙΕΕΞΟΔΟΣ». Σκοπός του και μάλιστα αποκλειστικός θα είναι να καλλιεργηθεί στην κοινωνία το αίτημα, ώστε να απαιτήσουν οι πολίτες να βγει από την Ευρωπαϊκή Ένωση η χώρα μας. Από την παρακολούθηση της διαδικασίας προέκυψαν τα εξής:


ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ

Μερικές ημέρες πριν την εκδήλωση διαδόθηκε πρόσκληση σε κόμματα και συλλογικότητες, κυρίως, προς την εκτός κοινοβουλίου αριστερά, προς τους εκτός κοινοβουλίου κομμουνιστές και σε μη ενταγμένες γνωστές προσωπικότητες των αντίστοιχων πολιτικών χώρων. Μάλιστα, οι οργανωτές της εκδήλωσης είχαν εργαστεί, ώστε να συλλέξουν υπογραφές σε ένα κείμενο διακήρυξης που θα καταδείκνυε την διαπαραταξιακή (σ.σ: εντός αριστεράς) συναίνεση στο αίτημα της ίδρυσης του προς δημιουργία φορέα.

Από την προσέλευση στην εκδήλωση καταγράφηκε ένα σύνολο ανθρώπων που στη συντριπτική τους πλειοψηφία ανήκουν στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Ακόμη παρευρέθηκαν εκπρόσωποι λίγων μικρότερων συλλογικοτήτων και κάποιοι ανένταχτοι άνθρωποι που παρακολουθούν την επικαιρότητα και τους θέλγει η ιδέα να συμμετάσχουν σε κάτι που θα έχει αριστερό πρόσημο, το οποίο θα μπορεί να βάλει ένα τέλος στα βάσανα που ζουν ως επιπτώσεις από τις εφαρμοζόμενες νεοφιλελεύθερες πολιτικές.

Κατά τη διάρκεια της εν λόγω ιδρυτικής συνέλευσης, κάποιοι από τους εκπροσώπους των λίγων συλλογικοτήτων που παρευρέθηκαν διατύπωσαν τις επιφυλάξεις τους για το εγχείρημα, δεν συμφώνησαν και αποχώρησαν. Το ίδιο έκαναν και κάποιοι ανένταχτοι.
Δηλαδή αυτοί που έμειναν, εκτός των μελών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ήταν ελάχιστοι.

 
Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

Δυσφορία προκάλεσε ο τρόπος με τον οποίο διεκπεραιώθηκε η ιδρυτική συνέλευση ως διαδικασία. Ασφαλώς, δόθηκε η δυνατότητα σε όλους όσοι το θέλησαν να μιλήσουν, αλλά αυτό το σκέλος δεν αποτελεί πανάκεια, ώστε κάθε διαδικασία, ιδίως μεταξύ αριστερών, να ονομάζεται δημοκρατική και διαφανής. Συνεπώς, τα αρνητικά ήταν:

Α) το προεδρείο της συνάντησης δεν είχε καμία δημοκρατική νομιμοποίηση. Κανείς δεν κατάλαβε γιατί ανέλαβαν να διεξαγάγουν τη συνέλευση τα συγκεκριμένα πρόσωπα και όχι μερικά από αυτά ή εντελώς άλλα.
Δεν αναδείχθηκε το προεδρείο από την ίδια τη συνέλευση.

Β) κατά τη διάρκεια της συνέλευσης καταγράφηκε σημαντικός αριθμός ατόμων που παρακολουθούσε τις ομιλίες, στο τέλος της όμως, την ώρα των συμπερασμάτων και των αποφάσεων, δεν παρευρισκόταν ούτε το ένα τρίτο αυτών των ανθρώπων. Συνεπώς, είτε πρέπει να παραδεχτούμε ότι το εγχείρημα απογοήτευσε εν τη γενέσει του, είτε πρέπει να δικαιολογήσουμε την κατάληξη χρεώνοντας ευθύνες για τη λάθος διαδικασία στο προεδρείο.
Πάντως, ένα είναι σίγουρο: μετά το τέλος της εκδήλωσης, δεν μπορεί κανείς να δεχθεί τα συμπεράσματα και τις αποφάσεις ως ιδιοκτησία του συνόλου εκείνων που ενδιαφέρθηκαν να παρακολουθήσουν τη συγκεκριμένη διαδικασία, αλλά μόνο μίας μειοψηφίας που έμεινε στο τέλος για να τα υποστηρίζει.

Γ) ξένισε το γεγονός ότι, όταν στο τέλος έμειναν λίγοι, εκφωνήθηκε κείμενο αποφάσεων για τη συνέχιση των ενεργειών και την ίδρυση του φορέα οι οποίες στο μεγαλύτερο μέρος τους δεν είχαν εκτεθεί κατά τη διάρκεια του διαλογικού μέρους της συνέλευσης, ώστε να εγκριθούν ή να απορριφθούν. Συνεπώς, θα μπορούσε κανείς να εξάγει το συμπέρασμα ότι τα συμπεράσματα και οι αποφάσεις είχαν προαποφασιστεί. Ότι μία αυτοδιορισμένη επιτροπή είχε αποφασίσει τους στόχους της, τους είχε συμφωνήσει και απλώς τους νομιμοποίησε «δημοκρατικά» εκμεταλλευόμενη την καλή, αριστερή πίστη προς την πρόσκληση και το επίκαιρο του περιεχομένου της.

 
ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ
ΤΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ

Οι διοργανωτές αποφάσισαν να δημιουργήσουν έναν φορέα με σκοπό να εργαστεί διακομματικά, διασυλλογικά (σ.σ: δεδομένου ότι μετέχουν και μη κομματικές συλλογικότητες) μονομερώς με το αίτημα της εξόδου της χώρας μας από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Στη διακήρυξη που προηγήθηκε της εκδήλωσης περιγράφεται αδρομερώς το πως εννοούν οι διοργανωτές την έξοδο από την Ε.Ε., δηλαδή τι θα ήθελαν να συμβεί, εφόσον επιτευχθεί ο σκοπός, ποια τάξη και με τι πολιτικό πλαίσιο θα ήθελαν να ωφεληθεί από αυτή την έξοδο.

Ωστόσο, έλειψε από τη διακήρυξη και από την εισήγηση το πώς θα επιτευχθεί ο σκοπός. Με ποιο θεσμικό ή ανατρεπτικό τρόπο. Ακούστηκαν πράγματα που δεν μπορούν να πείσουν ότι αυτή η προσπάθεια θα μπορέσει να έχει ένα καλύτερο μέλλον από τις παλαιότερες παρομοίου τύπου. Για την ακρίβεια, κανένας από τους παριστάμενους της οργανωτικής, προσωρινής επιτροπής, δεν κατόρθωσε να απαντήσει πειστικά, γιατί είναι αναγκαίο να ξεκινήσει για ακόμη μία φορά κάτι που θα έχει μονοθεματικό σκοπό, που απευθύνεται σε ένα μέρος μόνο από το σύνολο των δυνάμεων που με θέσεις και πράξεις τους αντιπαρατίθενται με συνέπεια στις ολιγαρχικές, καπιταλιστικές και εσχάτως μνημονιακές, νεοφιλελεύθερες πολιτικές.
Ακόμη δεν εξηγήθηκε γιατί χρειάζεται ένας νέος τέτοιος φορέας, αντί να επανενεργοποιηθεί κάποιος από τους παλαιότερους.

Η απουσία εξήγησης μας δίνει την αφορμή και τα στοιχεία εκ της παρουσίας του city leaks εκεί να συμπεράνουμε ότι η πρωτοβουλία αυτή εμπεριέχει – εκ συστάσεως – όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που είχαν παρόμοιες κινήσεις για να αποτύχουν με μαθηματική ακρίβεια. Η «ΔΙΕΕΞΟΔΟΣ» αποτελεί τακτική της πλειοψηφίας (σ.σ: ίσως, δεν είμαστε σίγουροι για τη δυναμική) των στελεχών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ να «αγκαλιάσουν» δια του προσφιλούς σκοπού μικρότερες συλλογικότητες και ευρύτερο μη ενταγμένο και απογοητευμένο αντιμνημονιακό κοινό με στόχο τη διεύρυνση ως προϋπόθεση των επόμενων εκλογών. Οι ελάχιστες μικρότερες συλλογικότητες που δήλωσαν προθυμία να συνεργαστούν για το εγχείρημα (σ.σ: προσφέροντας στην πρωτοβουλία μέρους της ΑΝΤΑΡΣΥΑ υπερκομματικό μανδύα) μάλλον βαρέθηκαν την μοναχική πορεία και θέλουν να εκτεθούν σε μεγαλύτερο κοινό.

 
ΠΡΟΣΟΧΗ ΚΙΝΔΥΝΟΣ!

Όμως, στην εποχή που διανύουμε είναι εξαιρετικά επικίνδυνο να επιχειρούνται πολιτικές πρωτοβουλίες που με την βέβαιη αποτυχία τους θα απογοητεύσουν περισσότερο, τους ήδη κουρασμένους και προδομένους ανθρώπους της αριστεράς που έχουν παραμείνει ακόμη μάχιμοι. Επίσης, η άρνηση ενός συνολικού στόχου και η πρόταξη μίας μονοθεματικής στόχευσης, διαιρεί περαιτέρω την προσπάθεια και το κίνημα σε «υποτμήματα», και μάλιστα, την εποχή που είναι διασκορπισμένες οι δυνάμεις του λόγω της προδοσίας του ΣΥΡΙΖΑ.
Είναι αφελές και ανιστόρητο κάποιοι να επιλέγουν τον τακτικισμό για να διευρύνουν έμμεσα το κομματικό τους ακροατήριο, εκμεταλλευόμενοι υψηλούς και συγκινητικούς στο άκουσμα στόχους, σε εντελώς ακατάλληλη και επικίνδυνη στιγμή. Όταν από τις πολιτικές εξελίξεις και την επίθεση του συστήματος εσωτερικού και εξωτερικού κινδυνεύει η ύπαρξη κάθε κινήματος, ακόμη και κινηματικής δίαθεσης. Συγχρόνως είναι ανιστορική πράξη για συνεπείς ανθρώπους της αριστεράς να χάνουν την υπομονή τους στα δύσκολα και να θέλουν να μιμηθούν σε τεχνικές γνωστούς τραγικούς οπορτουνιστές που κατέστρεψαν την ελπίδα με κίνητρο το ίδιον όφελος, την τελευταία φορά που πήγε να γίνει ορμητικό, σαρωτικό ποτάμι.

Το ζητούμενο είναι γνωστό, εξ αντικειμένου και εμπειρίας ολιστικό, γι’ αυτό δεν μπορεί να είναι μονοθεματικό. Πρέπει όλοι να δώσουμε τις δυνάμεις μας και το αίμα μας ακόμη για να συγκροτηθεί ενιαίο μέτωπο (κίνημα ανατροπής, κόμμα/σύνολο, όχι καθεστωτικός μηχανισμός), όλων των ανένταχτων δημοκρατικών, αριστερών και κομμουνιστικών δυνάμεων με σκοπό την πλήρη και οριστική απελευθέρωση της χώρας πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά από κάθε κατακτητή της που προέρχεται από το εξωτερικό ή το εσωτερικό της Ελλάδας. Με αγώνα πατριωτικό και διεθνιστικό με σκοπό την πλήρη εξασφάλιση ελευθερίας, άμεσης δημοκρατίας, δικαιοσύνης, εργασίας αλλά και ουσιαστικής ευζωίας για τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες της κοινωνίας, τις άνεργες και ανέργους και τις οικογένειες τους.

Κάθε φορά που παρακολουθούμε μία τέτοια πρωτοβουλία διερωτώμεθα κάτι απλό: γιατί γνωστοί κομματικοί παράγοντες που δεν μπόρεσαν να πείσουν το ευρύ πολιτικό ακροατήριο μέσω της δραστηριότητας με το κόμμα τους, εκτιμούν ότι θα πείσουν τους πολίτες μέσω ενός δήθεν υπερκομματικού φορέα στο όνομα του οποίου θα μιλούν και πάλι οι ίδιοι;
Μήπως τελικά δεν είναι ο στόχος η «διέεξοδος» από την Ε.Ε. αλλά η συγκέντρωση κάποιων ψήφων που θα επιτρέψουν τη διέξοδο από τον εξωκοινοβουλευτικό χώρο και την είσοδο στη Βουλή με τις τεχνικές και άρα τους όρους του συστήματος;
Αξίζει όμως μία τέτοια σπατάλη;

 

ΠΗΓΕΣ:

1. Η Διακήρυξη του φορέα ΔΙΕΕΞΟΔΟΣ, Άρθρο: «Πρωτοβουλία Αγώνα για την αποδέσμευση από την ΕΕ. Διακήρυξη και υπογραφές» , δημοσιεύθηκε στις 14/06, από την ιστοσελίδα: dieexodos.wordpress.com

Advertisements