Το πρόβλημα των σκουπιδιών στην Ζάκυνθο

Κλασσική περίπτωση σύγκρουσης συμφερόντων και δημαγωγίας

20161211_213420

ΑΠΟ ΧΡΟΝΙΑ υπήρχε και λειτουργούσε στη Ζάκυνθο χώρος απόρριψης απορριμάτων και βολεύονταν, λίγο πολύ, όλοι. Δεν πληρούσε τις σύγχρονες προδιαγραφές, γεγονός για το οποίο τοπικές πολιτικές ηγεσίες και πολίτες ήταν ενήμεροι εδώ και αρκετά χρόνια. Τελικά, μετά από καταγγελίες και αγώνες πολιτών, προέκυψε έλεγχος από την Ευρωπαϊκή Ένωση και εντολή για οριστικό κλείσιμο αυτού του χώρου με παρέμβαση Εισαγγελέα στα μέσα του Φθινοπώρου του 2016.
Πολλοί στην Ζάκυνθο, τώρα, μετά την αδιέξοδη κατάληξη του προβλήματος, έχουν διαφορετικές ιστορίες να διηγηθούν για το πως κατάληξε ένα τουριστικό μέρος να έχει ένα τόσο μεγάλο ζήτημα σε εκκρεμότητα, ενώ πριν μερικά χρόνια διέθετε ένα πρότυπο σύστημα ανακύκλωσης και τελικής διάθεσης υπολειμμάτων.
Από το τέλος Νοεμβρίου 2016 έως τις παραμονές των Χριστουγέννων, για ένα μήνα τα σκουπίδια της Ζακύνθου φυλάσσονταν … στους δρόμους!

Όλοι οι τοπικοί φορείς, από σχολικές κοινότητες έως εμπορικοί και τουριστικοί σύλλογοι βρέθηκαν τις τελευταίες ημέρες του 2016 πολλές φορές στον δρόμο για να διαδηλώσουν προκειμένου να διαμαρτυρηθούν για το δικαίωμα τους να ζουν σε καθαρό περιβάλλον.

 

Υγεία

Είναι βέβαιο ότι μετά από πολλές ημέρες συσσώρευσης σκουπιδιών, υπήρχε κίνδυνος για σοβαρό ζήτημα υγιεινής στις αστικές περιοχές της Ζακύνθου, δηλαδή κυρίως στο αρκετά εκτεταμένο πολεοδομικό συγκρότημα της πρωτεύουσας.

Όπως φαίνεται από τις φωτογραφίες που παρατίθενται, ο όγκος των σκουπιδιών ξεπερνούσε το ένα μέτρο ύψος, τα τρία μέτρα πλάτος και από 6 έως 15 μέτρα μήκος, ανάλογα το σημείο – ως προς τη χωρητικότητα – κάθε γωνίας της πρωτεύουσας.
Το ίδιο συνέβαινε σε ολόκληρο το νησί. Ωστόσο, στις ημιαστικές ή αγροτικές περιοχές από αγανάκτηση είχαν αρχίσει αυτοσχέδιες μέθοδοι απομείωσης των σκουπιδιών, όχι αθώες, που προέρχονται από το παρελθόν (παράνομη ταφή, καύση κλπ).

Οι μεγάλες βροχοπτώσεις που συνέπεσαν χρονικά τον τελευταίο μήνα του 2016 και που προκάλεσαν διάφορες ζημιές στο νησί της Ζακύνθου είχαν προκαλέσει πολύ κακές συνθήκες για τον κίνδυνο παραγωγής μικροβίων, δεδομένου ότι είχαν σχιστεί χαρτοκιβώτια και σακούλες έτσι, που να έκαναν ευκολότερη την πρόσβαση στα σκουπίδια από μικροοργανισμούς και ζώα. Βεβαίως, η κατάσταση με την υγρασία είχε “κουκουλώσει” προσωρινά την δυσοσμία. Όμως με λίγες ώρες ηλιοφάνειας η κατάσταση θα ήταν περισσότερο επικίνδυνη.

 

Το βάθος του προβλήματος

Όπως συμβαίνει στις περισσότερες τουριστικές (σ.σ: και όχι μόνο) περιοχές της Ελλάδας τις τελευταίες δεκαετίες ο τουρισμός εκλήφθηκε από τους ντόπιους σαν νέα πηγή πλούτου που εξορύσσεται, μεταποιείται και πωλείται για να αποκομισθεί το κέρδος. Δηλαδή, υπάρχει στους περισσότερους η εντύπωση πως δεν πρόκειται για λειτουργία της οικονομίας που προσαρμόζεται στην ανάγκη των ανθρώπων για ταξίδι, αναψυχή και διασκέδαση, αλλά για φυσικό προϊόν που είναι “καταδικασμένο” να πωλείται σε οποιαδήποτε μορφή και ασχέτως ποιότητας, όπως ο χρυσός και το πετρέλαιο.

Έτσι, τα χρόνια περνούσαν, η Ζάκυνθος πλούτιζε από το όμορφο φυσικό τοπίο που διαθέτει, χωρίς κανένας να θέλει να προβληματισθεί για το πως θα τύχει διαχείρισης η τουριστική ανάπτυξη έτσι, που να λύσει προβλήματα υποδομών.
Μετά την είσοδο της χώρας μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, υπαχθήκαμε αφενός στην ευεργεσία των χρηματοδοτικών επιδοτήσεων για έργα, αφετέρου όμως στην αποδοχή συγκεκριμένων όρων και κανόνων που διέπουν τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας στις κοινωνίες της Ευρώπης.

img_2022

Τα μεν χρήματα για υποδομές διαχείρισης των απορριμμάτων δεν τα αποζητούσε σχεδόν κανένας προκρίνοντας υποδομές “επιφάνειας” (πλατείες κλπ), το δε κοινοτικό νομικό πλαίσιο γέμιζε τις σελίδες του εθνικού δικαίου ως τυπική διαδικασία την οποία δεν παρακολουθούσε και δεν τηρούσε σχεδόν κανένας, μέχρι που – ειδικά μετά τα μνημόνια – “έσφιξαν” τα πράγματα.

Το κοινοτικό νομικό πλαίσιο όμως, έγινε αντικείμενο αξιοποίησης και με άλλον τρόπο. Άνθρωποι που κατά το παρελθόν αδικούνταν από τοπικές και εθνικές εξουσίες, αλλά και φορείς συμφερόντων, αξιοποίησαν με προσφυγές την “ευαισθησία” της Ε.Ε.

 

Δυστυχώς, σε “πρωτόγονο” στάδιο

Στη Ζάκυνθο δεν υπάρχουν μόνο ζητήματα νομικά που έχουν παρακωλύσει την προσπάθεια των αρχών του τόπου να αποκτήσει έναν σύγχρονο χώρο διαχείρισης απορριμμάτων. Τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα: ακόμη και σήμερα που τα σκουπίδια γεμίζουν τακτικά τους δρόμους του νησιού και που απειλείται ευθέως η υγεία των πολιτών, δεν υπάρχει καν μελέτη για το που και πως πρέπει να κατασκευασθεί ένας επαρκής χώρος για τα απορρίμματα του νησιού!

Δεν υπάρχει καν η διασφαλισμένη γη για να γίνει μία εγκατάσταση υποδομής, ακόμη και αν βρεθεί το χρηματοδοτικό εργαλείο για την κατασκευή.
Σε τέτοιες περιπτώσεις είναι κλασική εξέλιξη ατέρμονη αντιπαράθεση μεταξύ πολιτών για το ποια περιοχή θα αποφύγει να γίνει εκείνη σε εδαφική έκταση της οποίας θα κατασκευαστεί η εγκατάσταση.

 

Ο οικονομικός διχασμός
που έγινε ταξικός και χωρικός

Η νότιες περιοχές του νησιού έχουν από χρόνια τα πρωτεία στα έσοδα του νησιού. Η θέση του λιμανιού και της πρωτεύουσας προφανώς επέδρασαν, ώστε οι τουριστικές μονάδες από χρόνια να αναπτυχθούν εκεί και σχετικά κοντά. Δημιούργησαν ανισομερή πρόοδο σε σύγκριση με το βόρειο, πιο “άγριο” τοπίο, που δεν στερείται όμως φυσικού κάλους.

Οι κάτοικοι των βόρειων περιοχών στερήθηκαν υποδομών, ακόμη και καλού οδικού δικτύου μέχρι πρόσφατα. Έμειναν περισσότερο στην αγροτική οικονομία (σ.σ: που θα μπορούσε να είναι εξίσου μεγάλη) και σε λιγότερα έσοδα.

img_2030

Η κατάσταση του εδάφους (σε τομή) σε όλο τον λόφο της χωματερής στη θέση «Σκοπός»

Οι “νότιοι” πλούτισαν, έπαιρναν πρώτοι τις υποδομές (σ.σ.: δημόσιες υπηρεσίες, σχολεία, δρόμοι, ύδρευση, αποχέτευση κλπ) και το μεγάλο μέρος του παραθεριστικού τουρισμού τον οποίο ανέπτυξαν με μονομέρεια.

Τώρα, οι “νότιοι” δεν συζητούν να μην μεταφερθεί ο χώρος απορριμμάτων εκτός του νότου, ενώ οι “βόρειοι” δεν καταλαβαίνουν γιατί να πρέπει να υποστούν – και – τα σκουπίδια (σ.σ.: που παράγει με πολύ μεγαλύτερους ρυθμούς ο τουριστικός νότος) εκτός την υπανάπτυξη.


Ο αντίκτυπος του διχασμού στα σκουπίδια

Η απαγόρευση χρήσης του παλιού, ακατάλληλου χώρου απόρριψης απορριμμάτων είναι εμφανές ότι ενέσκηψε κάπως απότομα για τους εκπροσώπους φορέων, συμφερόντων και εν γένει τους πολίτες της Ζακύνθου. Δεν περίμεναν ότι θα έκλεινε ο χώρος που τους “βόλευε” τόσα χρόνια.

Οι πλούσιοι στο νότο, ενόψει της επερχόμενης τουριστικής περιόδου και της πρόωρης αγοράς διακοπών για την σεζόν 2017 “πιέζουν” θεούς και δαίμονες για γρήγορη αποκατάσταση του προβλήματος. Συμπαρατάσσονται μαζί τους οι έμποροι και ο γενικός πληθυσμός της πρωτεύουσας. Οι πιο επιτήδειοι από αυτούς, “πιέζουν” ώστε οι εγκαταστάσεις διαχείρισης των απορριμμάτων να γίνουν όσο πιο μακριά από τις μονάδες τους. Δηλαδή, στις βόρειες περιοχές του νησιού.

Στον αντίποδα στέκουν οι εκπρόσωποι των βόρειων περιοχών. Εκλαμβάνουν την υπόθεση της διαχείρισης των σκουπιδιών ως ακόμη μία προσπάθεια υποβάθμισης της ευρύτερης περιοχής τους έναντι του συμφέροντος των πλούσιων του τουρισμού του νότου.

Παραθέτουν τα εξής επιχειρήματα:
ι) Γιατί η βόρεια περιοχή να υποστεί το κόστος της μονομερούς ανάπτυξης του νότου;
ιι) Αν οι αρμόδιοι επιθυμούν να βρουν μόνιμη λύση στο πρόβλημα των απορριμμάτων, θα πρέπει να υπολογίσουν το κόστος των διαδρομών του συστήματος μεταφοράς των απορριμμάτων σε περίπτωση που επιλεγεί χώρος διαχείρισης απορριμμάτων στον βορά.

ιιι) Θα πολλαπλασιαστεί η κυκλοφορία βαρέων τύπου φορτηγών στο περιφερειακό οδικό δίκτυο με ορατό τον κίνδυνο αύξησης των τροχαίων, αλλά και την όχληση των Ι.Χ. Οδηγών η πληθώρα των οποίων το Καλοκαίρι θα είναι τουρίστες.
ιν) Η εγκατάσταση ενός μεγάλου χώρου διαχείρισης απορριμμάτων οπουδήποτε στις κεντρικές ή βόρειες περιοχές κοντά στην οροσειρά Βραχιώνας θα θέσει σε κίνδυνο την ποιότητα των υδάτινων πόρων του νησιού που βρίσκονται σε αυτές τις περιοχές.

 

Επαφές με “το μαχαίρι στο λαιμό”

Τις τελευταίες ημέρες του χρόνου αντιπροσωπεία των τοπικών αρχών επισκέφτηκαν το υπουργείο υποδομών, όπου θα είχαν ραντεβού με τον υπουργό Σκουρλέτη και αρμόδιους υπηρεσιακούς παράγοντες για να εξετάσουν ένα συνολικό (σ.σ.: άμεσο και μακροπρόθεσμο) σχέδιο επίλυσης του σοβαρού αυτού προβλήματος.

Τελικά, αποφασίστηκε αυτό που μαθηματικά θα ξαναφέρει κάποια στιγμή σε αδιέξοδο το πρόβλημα. Αλλά δεν θα φορτώσει στην Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση τον “μουτζούρη” της απόφασης ούτε και στην κυβέρνηση, ενώ θα το “πετάξει” λίγο πιο κάτω χρονικά, χωρίς να το λύσει.

 

Αποφασίστηκε:
1) να συνεχίσει να λειτουργεί για κάποιους μήνες ο υπερκορεσμένος ΧΥΤΑ – χωματερή στη θέση “Σκοπός” με τη συναίνεση των κατοίκων της περιοχής, ώστε να μην γίνουν καταγγελίες,
2) να ενοικιαστούν από γνωστό ιδιώτη μηχανήματα λειτουργίας νέου ΧΥΤΑ που θα εγκατασταθεί σε δημοτικό χώρο (σ.σ.: που δεν χρειάζεται απαλλοτρίωση και αδειοδοτήσεις διότι τις έχει από παλαιό νταμάρι που λειτουργούσε εκεί) στη θέση “Γαλάρος” της κεντρικής Ζακύνθου, όπου ο ΧΥΤΑ – υποτίθεται – ότι θα λειτουργήσει για ένα διάστημα,
3) μέχρι να αποκτηθεί γη, αδειοδοτήσεις και χρηματοδοτήσεις για την περιοχή “Λίβας” στα κεντρικά και βόρεια του νησιού.

Η δική μας άποψη είναι ότι:

img_2037Το διάστημα που θα λειτουργήσει ξανά ο “Σκοπός” είναι άγνωστο.

Αν γίνουν εγκαταστάσεις στον “Γαλάρο” δεν θα μετακινηθεί ποτέ για τα επόμενα 20 χρόνια ο νέος ΧΥΤΑ που θα καταλήξει σε χωματερή και αυτός, αν βέβαια επιτρέψουν οι περίοικοι να οργανωθεί και να λειτουργήσει.
Οι εργολάβοι παντός είδους θα έχουν δουλειά στην Ζάκυνθο, με πολλά κέρδη, τα οποία θα οφείλουν στον τρόπο που οι τοπικές αρχές – διαχρονικά – και ειδικά τις δύο τελευταίες τετραετίες έχουν διαχειριστεί το πρόβλημα.

 

Η παρέμβαση του Αγίου…

20161215_152955Στις 17 Δεκεμβρίου γιόρταζε ο Άγιος Διονύσιος που είναι ο τοπικός προστάτης Άγιος. Η ανάγκη για τον εορτασμό, ο οποίος περιλαμβάνει και λιτανεία, “πίεσε” τους παράγοντες του προβλήματος να δρομολογηθούν οι παραπάνω εξελίξεις, πρόχειρες και ατελέσφορες … Έχει ο Θεός!
Άραγε, θα έχουν τα ταμεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της χώρας για να πληρώνουν την κακοδιοίκηση και την απαράμιλλη σπατάλη χρόνου, πόρων και μέσων;

 

 

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ:

1) Οι τοπικές ηγεσίες που προηγήθηκαν της σημερινής, η οποία αναδείχθηκε από τις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2014, δεν φρόντισαν καθόλου για να αποκτήσει η Ζάκυνθος την πλέον βασική υποδομή ενός αναπτυγμένου τόπου με κορυφαία τουριστική οικονομία και σπουδαία – διεθνούς αναγνώρισης – φυσική ομορφιά. Δηλαδή έναν κατάλληλο χώρο και ένα σύγχρονο σύστημα διαχείρισης απορριμμάτων.
Η σημερινή δημοτική αρχή αναδείχθηκε από την ανάγκη των πολιτών του νησιού να δοκιμάσει κάτι νέο, πιο “φρέσκο” στην ηγεσία του τόπου. Στον τομέα της διαχείρισης απορριμμάτων ο δήμαρχος και οι συνεργάτες του – καίτοι γνώριζαν το πρόβλημα – δεν είχαν μελετήσει τίποτα.
Έτσι, είτε σκόπιμα, είτε λόγω “ελαφρότητας” αντιμετωπίζονται σοβαρά προβλήματα, δημιουργούνται θλιβερές συνθήκες για την υγεία των πολιτών, για τη διατήρηση του περιβάλλοντος και επικίνδυνες εικόνες που “ταξιδεύουν” και ανά πάσα στιγμή είναι ενδεχόμενο να επηρεάσουν αρνητικά την τουριστική οικονομία του νησιού.

2) Πριν μερικά χρόνια το νησί βρισκόταν στις πρωτοπόρες περιοχές στον τομέα των σκουπιδιών. Διέθετε ένα δημοτικό σύστημα ανακύκλωσης και έναν ολοκαίνουριο δημοτικό Χώρο Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων. Ελάχιστες περιοχές της χώρας διέθεταν αυτόν τον συνδυασμό και μάλλον κανένας τουριστικός προορισμός σε νησί. Χρειαζόταν ένας απλούστατος και αυτονόητος προγνωστικός σχεδιασμός για τα επόμενα χρόνια, ο οποίος – για να υλοποιηθεί – θα μπορούσε να χρηματοδοτηθεί άνετα από τους ανταποδοτικούς πόρους του συστήματος που λειτουργούσε ήδη, παρά του ότι τα προηγούμενα χρόνια για τα οποία συζητάμε υπήρχαν αρκετά ανοικτά ευρωπαϊκά προγράμματα που άνετα θα μπορούσαν να είχαν υποδεχτεί τέτοιου είδους υποδομές, αφού οι υπόλοιπες περιοχές της χώρας ήταν τραγικά πίσω, δεν καταθέτονταν προτάσεις και τα χρήματα δεν απορροφούνταν.

Τις αποδείξεις αυτές για την προ κάποιων χρόνων πολύ καλή κατάσταση της Ζακύνθου στον τομέα των απορριμμάτων την γνωρίζουμε, αφού, καθώς ερευνούσαμε, βρήκαμε μία εξαιρετική εργασία της φοιτήτριας Μαρίας Ψαρρή του Τεχνολογικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος Καλαμάτας, η οποία φοιτούσε στη Σχολή Διοίκησης και Οικονομίας. Η εν λόγω φοιτήτρια πραγματοποίησε την πτυχιακή της εργασία με τίτλο: “Δήμοι και ανακύκλωση: Μελέτη περίπτωσης Ζακύνθου”(*2). Εκπονήθηκε το 2010 με επιβλέποντα καθηγητή τον Π. Μπιτσάνη Msc εργαστηριακό συνεργάτη. Μέσα στην εργασία υπάρχουν σαφέστατα στοιχεία για την ιστορία του συστήματος απορριμμάτων στη Ζάκυνθο.

Τώρα, πως, ένας τόπος που έχει έγκαιρα επενδύσει σε υποδομές και ανθρώπους και έχει σε έναν τομέα προχωρημένη πρόοδο, ξαφνικά αποφασίζει να οπισθοδρομήσει τραγικά, πρέπει να γίνει αντικείμενο επιστημονικής μελέτης, αφού στην Ελλάδα υπάρχει το φαινόμενο της σκόπιμης ή μη καθυστέρησης στην πρόοδο. Σπανιότητα συναντά κανείς την μεγάλη πρόοδο από την οποία κάποιοι σκόπιμα ή μη αποφασίζουν να οπισθοδρομήσουν!!!

3) Μας απασχολεί ιδιαίτερα η παρατήρηση στην έρευνα μας ότι στην Ζάκυνθο, όπου υπάρχει το πρόβλημα των σκουπιδιών, δραστηριοποιείται ένα συγκεκριμένο σύστημα οικονομίας που έχουμε συναντήσει και σε άλλα μέρη της Ελλάδας, όπου υπάρχει πρόβλημα σκουπιδιών.

Άραγε, έχει απασχολήσει την τοπική αυτοδιοίκηση της χώρας (ΚΕΔΕ, ΕΝΠΕ), τα αρμόδια υπουργεία ή κάποιον Εισαγγελέα;

4) Με τα σκουπίδια της Ζακύνθου να βρίσκονται στους δρόμους επί έναν μήνα (σ.σ: όπως βρίσκονταν για έναν χρόνο τα σκουπίδια περιοχών του νομού Ηλίας), τις παραμονές του Αγίου Διονυσίου (σ.σ: λίγο πριν τις 17/12/16) ο υπουργός εσωτερικών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ Π. Σκουρλέτης, ο βουλευτής Ζακύνθου του ΣΥΡΙΖΑ και υπουργός Δικαιοσύνης του ΣΥΡΙΖΑ Στ. Κοντονής, ο Περιφερειάρχης Ιονίων Νήσων που υποστηρίχθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ Θ. Γαλιατσάτος και οι εκπρόσωποι της νυν και πρώην δημοτικής αρχής του νησιού που στηρίζονταν από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, συναποφάσισαν:

zante

Με κόκκινο χρώμα η θέση «Σκοπός» που βρίσκεται σήμερα η χωματερή, με μπλε χρώμα η θέση «Γαλάρος» και με πράσινο χρώμα η θέση «Λίβας» στα βόρια του νησιού.

 

 ότι για να μην τους δείρουν οι πολίτες θα έπρεπε να υπάρξει άμεση αποκομιδή απορριμμάτων.
 Για να υπάρξει άμεση αποκομιδή, έπρεπε άμεσα να ξαναλειτουργήσει – παράνομα – η χωματερή (σ.σ: πρώην Χ.Υ.Τ.Α) στον “Σκοπό” υπό την ανοχή των περιοίκων.
 Για να δώσουν την ανοχή τους οι περίοικοι, οι εκπρόσωποι των παραπάνω εξουσιών έπρεπε να τους δώσουν την ελπίδα οριστικής μεταφοράς των σκουπιδιών στον “Γαλάρο”.
 Για να λειτουργήσει ο “Γαλάρος” (σ.σ: που είναι το μόνο μέρος που έχει περιβαλλοντική αδειοδότηση και δημόσια γη) έπρεπε να “βαπτιστεί” από τους εκπροσώπους της εξουσίας “προσωρινή λύση” για να καταφέρουν να γλυτώσουν από τις διαμαρτυρίες των περιοίκων της νέας αυτής περιοχής. Να τους δώσουν κάποια προοπτική…
 Έτσι, “βαπτίστηκε” προοπτική η θέση “Λίβας” που δεν υπάρχει δημόσια γη, που δεν έχει αδειοδοτήσεις, που δεν έχει χρηματοδοτήσεις για όλα τα προηγούμενα, ενώ θα έχει αντιδράσεις από τους περιοίκους (*3).

 

———————————————————————

 


ΠΗΓΕΣ:

1) Επιτόπου ρεπορτάζ και βιντεογράφιση από city – leaks.gr
α) Η βιντοσκόπηση πραγματοποιήθηκε στις 14.12.16 στις εγκαταστάσεις του Χ.Υ.Τ.Α “Σκοπός” Ζακύνθου. Η έναρξη της βιντεοσκόπησης πραγματοποιήθηκε στο ανώτερο ύψος του τελευταίου κυττάρου ενθήκευσης σκουπιδιών.
Ο όγκος των σκουπιδιών έχει ξεπεράσει σε ύψος την αρχική επιφάνεια του κυττάρου, γι’ αυτό και δεν μπορεί – εδώ και πάρα πολύ καιρό – να γίνει ταφή, προκειμένου να ολοκληρωθεί με την πάροδο του κατάλληλου χρονικού διαστήματος η αποσύνθεση – έστω – του μέρους των απορριμμάτων που είναι δυνατόν να διαλυθούν.
κλικ εδώ: ΛΗΨΗ 1 

β)  Κατά τη δεύτερη βιντεοσκόπηση, το όχημα μας ξεκινά μία πορεία από την πλάγια πλευρά του τελευταίου, υπερδιογκωμένου και υπερκορεσμένου κυττάρου του Χ.Υ.Τ.Α. Σκοπού που στην πρώτη λήψη βιντεοσκοπήσαμε από την επάνω του πλευρά, την “οροφή” του. Ξεκινάμε την πορεία περίπου στα 10 μ. βάθος σκουπιδιών και ακολουθούμε περιφερειακή πορεία που καταλήγει στην είσοδο του Χ.Υ.Τ.Α. Με λίγα λόγια, το τελευταίο κύτταρο του Χ.Υ.Τ.Α έχει ένα υπόβαθρο σκουπιδιών περίπου 50 μέτρα ύψους που δεν έχουν υποστεί αποσύνθεση.
Επίσης, κατά τη διαδρομή, έχουν ληφθεί εικόνες από τα υγρά που όλος αυτός ο όγκος σκουπιδιών εδώ και χρόνια εκλύει στο περιβάλλον, μιας και δεν λειτουργούν τα συστήματα στεγανής διοχέτευσης σε σκουπίδια που έχουν υπερβεί την επιφάνεια της γης.
Τα υγρά αυτά είναι γνωστό ότι αποτελούν δηλητήριο για το υπέδαφος, την γεωργική γη, τις φυσικές δεξαμενές νερού του υπεδάφους και την θάλασσα, όπου καταλήγουν.
κλικ εδώ: ΛΗΨΗ 2

γ) Στην βιντεοσκόπηση 3 βρισκόμαστε στον ίδιο λόφο στον οποίο βρίσκεται ο Χ.Υ.Τ.Α. Σκοπού, όμως από την ακριβώς αντίθετη πλευρά από την οποία βρίσκονται οι εγκαταστάσεις της ανοικτής χωματερής απορριμμάτων. Από την πλευρά αυτή βλέπουμε την πεδιάδα που εκτείνεται από τον λόφο του Σκοπού έως την “πλάτη” της πόλης της Ζακύνθου.
Το τοπίο επί του λόφου και μέχρι την πύλη εισόδου των εγκαταστάσεων χωματερής – Χ.Υ.Τ.Α. είναι φυσικό, κατάφυτο πράσινο με πανέμορφους σποραδικούς ελαιώνες.

Ωστόσο, η δύσκολη 3η λήψη (εξαιτίας της αντηλιάς) πραγματοποιήθηκε για να καταδειχθεί ότι την ημέρα που έγινε η βιντεοσκόπηση, δηλαδή τρεις με τέσσερις εβδομάδες που τα σκουπίδια δεν γίνονταν δεκτά στον Χ.Υ.Τ.Α. λόγω κορεσμού του, στις αγροτικές περιοχές, όπως αυτές της αγροτικής πεδιάδας που εμφανίζεται στο βάθος του βίντεο, πραγματοποιούνταν από κατοίκους παράνομες καύσεις σκουπιδιών στα κτήματα. Οι εστίες γίνονται αντιληπτές με τον καπνό που αναδύεται σε διάφορα σημεία της πεδιάδας, αφού ξεχωρίσουμε το πρόβλημα της αντηλιάς κατά την παρακολούθηση του βίντεο.

Ασφαλώς, οι κάτοικοι της πρωτεύουσας δεν μπορούσαν να προβούν σε καύση στους δρόμους, διότι κάτι τέτοιο εκτός του ότι απαγορεύεται οπουδήποτε (είτε σε κτήματα, είτε σε δρόμους) είναι και πολύ επικίνδυνο, όπου και αν γίνεται.
κλικ εδώ: ΛΗΨΗ 2

δ) Κατά την 4η βιντεοσκόπηση καταγράφονται μερικά πλάνα στην κορυφή του υπερκορεσμένου τελευταίου κυττάρου της χωματερής – Χ.Υ.Τ.Α., όχι από την πλευρά που ρίπτονται τα σκουπίδια ή οποία είναι προσανατολισμένη προς την παραλία του Λαγανά η οποία φαίνεται στο βάθος της λήψης 1, αλλά προς την πλευρά του βουνού.
Δηλαδή καταγράφεται το όριο του υπερκορεσμού της κορυφής των σκουπιδιών, με την τομή του βουνού που είχε γίνει κάποτε για να δημιουργηθεί το κύτταρο.

Είναι χαρακτηριστικό ότι δεν υπάρχει κανένα περιθώριο για την εναπόθεση νέων απορριμμάτων, αφού ο όγκος των σκουπιδιών σε ύψος έχει ξεπεράσει κατά πολύ το ανάγλυφο του βουνού στην κατωφέρεια του, ενώ μεταξύ του όγκου σκουπιδιών και του βουνού χωράει ένα φορτηγό αυτοκίνητο που ανεβαίνει μετά από επιχωματώσεις επάνω σε τεράστιο όγκο παλαιότερων σκουπιδιών.

Το αυλάκι που βιντεοσκοπείται ανάμεσα στην κορυφή των σκουπιδιών και της “πλάτης” που δημιουργεί το βουνό, είναι το όριο του Χ.Υ.Τ.Α., η μάντρα του προς το βουνό. Και σε αυτό το αυλάκι τρέχει υγρό από τα απορρίμματα που κανονικά έπρεπε να διοχετεύεται στεγανά σε ειδικές δεξαμενές που δεν λειτουργούν όταν πρόκειται για τα σκουπίδια επάνω από την επιφάνεια της γης, έξω δηλαδή από το κύτταρο.
κλικ εδώ: ΛΗΨΗ 4 

2) Ψαρρή, M. (2010) “Δήμοι και ανακύκλωση: Μελέτη περίπτωσης Ζακύνθου” (Καλαμάτα: Σχολή Διοίκησης και Οικονομίας Τεχνολογικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος Καλαμάτας).

3) Ρεπορτάζ για τα αποτελέσματα της συνάντησης παραγόντων της Ζακύνθου με τον υπουργό εσωτερικών Π. Σκουρλέτη.
http://www.stokokkino.gr, “ΥΠΕΣ: Οριστική λύση στο θέμα των απορριμμάτων της Ζακύνθου”,

http://www.stokokkino.gr/article/1000000000050607/UPES-Oristiki-lusi-sto-thema-ton-aporrimmaton-tis-Zakunthou , πρόσβαση 30.12.16

Advertisements